Julian Roseboom van sceptisch naar familiegevoel

Het plan van mij was eerst om naar Londen te gaan, maar na wat problemen met een vliegticket boeken had ik besloten om in Nederland maar op vakantie te gaan.
Via mijn vader was ik achter Fantasy4All gekomen. Ik was eerst sceptisch… 1 week weg met onbekenden. Wat als ze mij vreemd vonden of te oud vonden. Ik heb mij uiteindelijk toch ingeschreven maar alleen voor één week om te kijken of het wat voor mij was.
De dag was daar, na een lange reis was ik eindelijk aangekomen in Goirle.
Ik kwam iets te vroeg. Niemand aanwezig IN het gebouw op dat moment. Maar gelukkig al snel kwam er een van de leidingen naar mij toe. “Drop je spullen maar in de slaapzaal dat regelen we straks wel, kom gezellig kennismaken met de anderen”. Iedereen was wat anders aan het doen. Sommige waren bezig met corvee taken anderen lekker aan het zonnen en weer anderen met elkaar aan het kletsen. Ik ging een beetje achteraf zitten en kijken. Al snel kwamen er mensen naar mij toe en tegen de High-Tea was het ijs al gebroken.
Al snel waren wij bezig met bordspelletjes en de andere activiteiten.
Soms was er een activiteit waar je echt niet aan mee wilden doen. Je kon dan altijd in de keuken of ergens anders meehelpen.

Tijdens de LARP gedeelte, ook al had ik zelf geen LARP spullen (Eerste keer LARPen) ik kon genoeg lenen van iedereen om goed mee te kunnen doen en mij niet minder machtig te voelen.

Het real life weerwolven gebeurt de hele week en ook al was ik op den duur uit het spel het bleef, dankzij het uitstekende verhaal erachter, leuk tot het laatste moment.

Van de veteranen krijg je de verhalen van eerdere kampen te horen en kregen wij een Geschiedenisles in een stijl dat, als ik dat zo op school zou krijgen, echt wel meer aandacht aan had besteed.
Elke nacht om het kampvuur, met een versnapering en wat marshmallows voor in het vuur, sloot elke nacht goed af.

Toen kwam het einde van het Kamp in zicht. Na zoveel tijd met elkaar te hebben doorgebracht voelde het afscheid net zo moeilijk als het eerste contact. Je begint het als een soort familie te voelen.

Al snel was ik toegevoegd aan de WhatsApp groep en praatte wij vrolijk verder over de ideeën voor het winter kamp.

Ik was sceptisch, maar heb er echt zin in om deze winter ook weer te gaan!