Jet Joling (moeder van Isis)

Zomer2012 Onze 14-jarige dochter mag iets uitzoeken voor haar overgangsrapport. Op de Hyves-pagina van haar favoriete band vindt ze een stukje over een fantasy-kamp. Zou ze dat misschien voor haar rapport kunnen krijgen? Tja……. beetje lastig want het kamp begint de volgende dag al, misschien is het al vol, misschien krijgen we geen contact met de organisatie…

Na de mail die ik stuur komt bijna direct een antwoord van Sven.Natuurlijk mag ze een paar dagen komen, ze is van harte welkom.

Het is altijd afwachten hoe het gaat op zo’n kamp. Ze gaat al vanaf haar 6de op kamp met scouting maar dat is met haar eigen leiding, haar eigen vrienden en vriendinnen, op dit kamp kent ze niemand. Na wat vervelende ervaringen op de basisschool maakt ze niet zo makkelijk contact.

De sfeer is prima als we haar komen brengen, ze wordt door iedereen begroet alsof ze er al jaren komt en voor wij als ouders weer vertrekken zit ze al met anderen te knutselen.

Een paar dagen later komen we haar ophalen. Ze is stil.

Inde auto merken we waarom, ze is hier zo op haar plek geweest, ze heeft zich zo thuis gevoeld, dat er nu nog van onder de indruk is.Het liefst zou ze nooit meer weg gaan. Hier kan ze doen wat ze leuk vindt, spellen spelen, boogschieten, zwaardvechten en verhalen verzinnen, hier vindt ze mensen die van dezelfde muziek houden als zij, waarvan sommige ook tin-whistle spelen, die haar nemen zoals zeis. Hier is ze thuis.

Winter2014 We halen onze dochter op van het winterkamp, tussen zomer 2012 en nu heeft ze elk kamp meegemaakt. Ook nu zit ze weer vol verhalen. Thuis kruipt ze meteen achter de computer , douchen en opruimen kunnen straks ook nog, eerst op Facebook iedereen begroeten en inschrijven voor de zomerkamp, nog zoveel dagen en dan is het weer zover.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *